U ki yo E

Stichting Logos gaat een familievoorstelling maken voor kinderen vanaf 5 jaar.

In het verleden ontwikkelde Logos reeds verschillende installatieprojecten, workshops en voorstellingen voor deze doelgroep. Projecten zoals pneumafoon - een collectie van pneumatisch aangedreven geluidssculpturen waarbij je door te liggen, zitten of springen op tetraëdervormige gele kussens fluiten, enkelrieten, lippen, tongen, dubbelrieten, mirlitons, waterorgels, blaasmembranen en zo meer aanstuurt-, Howling hometrainers - een peloton omgebouwde vintage hometrainers waarbij elke trapbeweging een huilend geluid opwekt-,het PVC project (in opdracht van Musica) - een verzameling muziekinstrumenten in PVC, liglicht (in opdracht van het Klankenbos) - een interactieve installatie op zonne-energie - en StapStrument - een collectie mobiele orgelpijpen -, kunnen jong en oud bekoren. Logos kan tevens buigen op haar ervaringen met de vele jaarlijkse schoolvoorstellingen en de Kunstendag voor kinderen.
Voor U ki yo E bracht Logos verschillende mensen samen die elk vanuit hun expertise de voorstelling naar een hoger niveau kunnen tillen.
Deze produktie wordt mede mogelijk gemaakt door een projektsubsidie van de Vlaamse Gemeenschap, toegekend op 15.07.2019.

medewerkers

  • Maja Jantar - regie en performance
  • Birgitte Mørk Winther - decor
  • Mirjam de Wit - interactie en educatie
  • Silvia Defrance - animatie en projectie
  • Laura Maes - performance, installatie & compositie
  • Kristof Lauwers - compositie & besturing elektronica

concept

Een houtsnede uit Honderd beroemde gezichten van Edo van de Japanse kunstenaar Utagawa Hiroshige (1797-1858) vormt het vertrekpunt van U ki yo E.

De verschillende lagen waaruit de houtsnede in het drukproces opgebouwd wordt worden als uitgangspunt gebruikt. Elke laag - kleur per kleur - wordt muzikaal en visueel geïnterpreteerd.

Een decor van piepschuim blokken in combinatie met Japanse papierkniptechnieken - Kirigami - maken verschillende scènewissels mogelijk en creëren een wereld vol verrassing, met ruimte voor verbeelding en verwondering.

De voorstelling voert je van de ene sfeer in de andere, van de ene kleur naar de andere, van het ene (muzikale) landschap naar het andere.

klank

Maja Jantar staat garant voor vocale acrobatieën, Kristof Lauwers stuurt de robots aan en bedient de elektronica en Laura Maes speelt verschillende instrumenten.

We opteren voor een combinatie van muzikale automaten ontworpen en gebouwd door Godfried-Willem Raes, traditionele instrumenten, elektronica, stem en zelfgebouwde instrumenten die tevens deel uitmaken van het decor. Het uitgebreide instrumentarium laat toe om zowel eenvoudige als complexe klankwerelden te creëren die elk een heel eigen karakter hebben.

instrumentarium

  • HybrHi - een elektroakoestisch pijporgel dat gebruik maakt van membranen om de pijpen aan te drijven
  • Pi - het kleine broertje van HybrHi. Dit kleine pijporgel verkent de allerhoogste regionen.
  • Casta due - 16 geautomatiseerde castagnetten
  • Psch - geautomatiseerde donderbladen
  • Snar - een geautomatiseerde snare drum
  • Tinti - geautomatiseerde belletjes
  • Chi - geautomatiseerde metalen staafjes
  • Toypi - een geautomatiseerde speelgoedpiano
  • Whisper - Verscheidene geautomatiseerde holte resonatoren, drie kleine shakers, twee bronzen klokken, een gewreven snaar en een loterij kooi
  • Stem
  • Gitaar
  • Zither
  • Zingende zaag
  • Elektronica: manipulatie akoestische klankbronnen en genereren van synthetische klanken
  • Installatie: lange snaren & resonatoren uit piepschuim

decor & beeld

Op het podium staan verschillende akoestische robots van het Logos robotorkest opgesteld in een grotendeels wit landschap. Op de piepschuimen podiumelementen worden lange snaren bevestigd zodat het decor in één groot instrument veranderd kan worden. De piepschuimen elementen vormen tevens het canvas voor de kleuren en projecties. Elke scène krijgt een bepaalde kleur toegewezen. Net zoals bij een houtsnede de kleur, laag per laag, wordt toegevoegd, volgende de verschillende scènes U ki yo E elkaar op.

Elke kleur heeft haar eigen karakter en brengt haar eigen verhaal met zich mee. Als personages banen de kleuren zich een weg naar elkaar toe. Alleen in volledige samenklank wordt het totaalbeeld zichtbaar. Het werken laag per laag, maakt het mogelijk om in te zoomen op de kleinste details en ook die een stem te geven.

Zo wordt de regie mede opgebouwd uit het zich transformerend decor, elke verplaatsing van een piepschuim element kan totaal nieuwe vormen genereren - niet enkel geometrisch, maar kirigami vissen of vogels kunnen uit de elementen verschijnen, de bewegingen van de performers brengen de lichte elementen in actie. Tussen het decor en de projectie ontstaat er tevens een interactie - het door het decor gegenereerde beeld interageert met de projectie en vice versa. Een vis in de projectie, kan bijv. via de kirigami materialiseren, verdwijnen, en even later terug uit een ander blok opduiken.

interactie & educatie

Er zal ook gezocht worden naar interactie met het publiek, via klank en beweging. Een workshop vooraf, gericht op het interactieve klankgedeelte kan worden toegevoegd aan de voorstelling - eveneens als een workshop na de voorstelling die zich op de visuele elementen toespitst, zoals het maken van simpele prints, of eenvoudige kirigami.

planning

    September 2019

  • Selectie van houtsnede uit Honderd beroemde gezichten van Edo, Utagawa Hiroshige (1797-1858)
  • Bepalen aantal scènes
  • Ruwe schets opbouw van de voorstelling
  • Eerste muzikale experimenten
  • Oktober 2019

  • Vastleggen sfeer van elke scène
  • Schets van instrumentarium per scène
  • Schets van kleur per scène
  • Verdere muzikale experimenten & composities
  • November 2019

  • Experimenten met isomo als klankkast
  • Experimenten met projectie op isomo
  • Verdere muzikale experimenten & composities
  • Bepalen van welk visueel element in welke scène wordt uitgewerkt.
  • December 2019 - februari 2020

  • Bouw installatie met lange snaren en piepschuim
  • Verdere muzikale experimenten & composities
  • Opbouw decor
  • Experimenten animatie
  • Experimenten Kirigami
  • Maart 2020

  • Samenbrengen van de muzikale en visuele experimenten
  • Rol en inplanting van de robots binnen de voorstelling
  • Verdere uitwerking van de composities
  • Verder uitwerking van de animaties & projectie
  • Opmaken van het lichtplan
  • Draaiboek van de plaats en acties van de performers tijdens de voorstelling
  • Definitief ontwerp en integratie van de kirigami
  • Onderzoek en uitwerking van interactiemomenten
  • April 2020

  • Residentie in Mechelen
  • Presentatie op het Festival van Vlaanderen Mechelen.
  • Reflectie op het verloop van deze presentatie.
  • Mei 2020 - december 2020

  • Verdere ontwikkeling workshop met klank
  • Verdere ontwikkeling workshop met kirigami
  • Repetities
  • Januari 2021 - februari 2021

  • Toonmoment in de Logos Loods & workshop klank & kirigami
  • Reflectie op het verloop van dit toonmoment en op het verloop van de workshops.
  • Aanpassingen aan de voorstelling & workshops.
  • Seizoenen 2020-2021

  • Presentatie STUK & Concertgebouw Brugge
  • 4 nader te bepalen presentaties
  • CV's

    Maja Jantar - stem & regie

    Maja Jantar is een vocale artieste en regisseuse wiens werk zowel performance, muziek, poëzie en visuele kunsten behelst. Sinds 2001 regisseerde Maja meer dan 10 opera's - van Monteverdi's Incoronatione di Poppea tot Bernsteins West Side Story - en creëerde ze verschillende muziektheater producties voor klein en groot podium, waaronder 4 voorstellingen voor symfonisch orkest met als doelgroep jong publiek in samenwerking met het Symfonieorkest Vlaanderen. Bij Stichting Logos verzorgde ze ook de regie en uitvoering van Erik Satie's 'Parade'.

    Ze is stichtend lid van de poëziegroep Krikri (www.krikri.be). Met vocale voorstellingen, zowel solo als in verschillende gezelschappen, trad ze op in binnen- en buitenland. Ze werkte intens samen met o.a. dichters Angela Rawlings, Vincent Tholomé en Steven J. Fowler, pianist en organisator Guy Vandromme en visueel kunstenaar Hallveig Ágústsdóttir. Haar visuele poëzie werd gepubliceerd in o.a. de cataloog Zieteratuur (Nederland) en haar visueel werk werd gepresenteerd op o.a. the Art Book Fair (Wiels), SecondRoom (Gent), été 78 (Brussel) en Les Abattoirs de Bomel (Namen). Dit jaar verschenen twee cd's waar ze aan heeft meegewerkt, Animalwrath van Phil Maggi, op subrosa, en 'On Top', van Philippe Petit and Friends, Aagoo Records.

    Komende projecten zijn: aRmour a study in MUR voor het Brussels Poetry Fest . Nieuw audio visueel werk met als basis fermentatie voor de tentoonstelling 'Fermenting Feminism' in het Medical Museum in Copenhagen in oktober. Regie van het interactief concert Gezi Park in Bozar in Brussels in november, Performances met Vincent Tholomé voor het Citi Sonic festival in Charleroi. Regie van het openingsconcert voor het Lunalia Festival in Mechelen. Haar werk zal vertegenwoordigd worden in een tentoonstelling rond klank poëzie in het Palais de Tokyo in Parijs. Een creatie met Esther Venrooy: 'Un soupir, un silence, un mot' in opdracht van Ragen, ging door in de lente van 2019 in de zilverzand mijnen bij Maastricht. Verder werkt Maja verder aan een solo album, dat zal verschijnen bij het label Subrosa.

    Kristof Lauwers - compositie, bediening robotica & elektronica

    Kristof Lauwers behaalde meestergraden in gitaar bij Ida Polck en in experimentele compositie bij prof Dr.Godfried-Willem Raes, bij wie hij zich specialiseerde in elektro-akoestische muziek, live-electronics en algoritmische kompositie.

    Hij is werkzaam bij Stichting Logos, een stichting voor experimentele muziek te Gent.

    Hij is als componist/software-ontwikkelaar en uitvoerder verbonden aan het Logos Robotorkest , waar hij de mogelijkheid heeft om de nieuwste technologieën op gebied van interactieve muziek te verkennen. De meeste composities die Lauwers voor het robotorkest schrijft zijn interactieve werken: computerprogramma's die in real-time muzikale beslissingen nemen afhankelijk van de acties van muzikanten en dansers die interageren met het machineorkest. Naast zijn werk voor de robots maakt hij ook elektroakoestische muziek en kamermuziek.

    Samen met Laura Maes creëerde hij de elektro-akoestische CD 'Kitch'n'Glitch en de klankinstallatie 'WhirlWash'. Met Nan-Ping Chan en Yvan Vander Sanden maakte hij de multimediaperformance 'C0de'.

    Samen met Maja Jantar creëerde hij het project 'Glaer', waarbij de stem van Maja Jantar elektronisch bewerkt wordt, gestuurd door een theremin. Verder werkte hij samen met o.a. Phill Niblock, Champ d'Action, the Medusa ensemble, Anne Faulborn, Jelle Meander, Olaf Risee, Nan Ping Chang, Emilie De Vlam, Eli Van de Vondel, Thomas Smetryns, Dirk Moelants, Matthias Troffaes, Daniel Pastene, ... Hij ontving compositieopdrachten van vzw Muzikon (Hogeschool Gent) en het Transit festival.
    Zijn muziek is regelmatig te horen in Vlaanderen en omstreken, maar wordt ook gespeeld op festivals in o.a. Nederland, Frankrijk, Polen, Zwitserland, Duitsland en Portugal.

    Laura Maes - compositie, installatie & verschillende instrumenten

    Laura Maes (1978, Gent) is begeesterd door klank. Vanaf haar tienerjaren koesterde ze interesse in experimentele en elektronische muziek. In 1996 richtte ze samen met Kevin Van Volcem een eigen platenlabel en concertorganisatie op: Cling Film. Tot begin 2003 organiseerde Cling Film concerten en festivals van experimentele muziek en geluidskunst in Brugge, Kortrijk, Gent en Brussel.

    Laura behaalde een master in muziek (klassieke gitaar) (2001) aan het conservatorium in Gent, een master in marketing management (2002) aan Vlerick Leuven Gent Management School, een doctoraat in de kunsten: muziek (2013) aan Universiteit Gent en een specifieke lerarenopleiding muziek (2014) aan de School of Arts.

    In oktober 2013 verdedigde ze haar doctoraat in de kunsten (muziek) aan Universiteit Gent. In haar onderzoek Sounding Sound Art: A study of the definition, origin, context, and techniques of sound art (promotoren: Prof. Dr. Marc Leman & Dr. Godfried-Willem Raes) onderzocht ze de grenzen van geluidskunst, haar muzikale voorlopers, de evolutie van de kunstvorm, de verschillende presentatieplaatsen en de gebruikte technieken voor het creëren en overbrengen van geluid.

    Haar geluidssculpturen en installaties werden gepresenteerd in België, Nederland, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Denemarken en de Verenigde Staten. In 2015-2016 voltooide ze haar eerste permanente geluidsinstallatie 'liglicht' voor het Klankenbos in Neerpelt, België. Liglicht maakt uitsluitend gebruik van hernieuwbare energie. In 2017 creëerde ze Spikes, eveneens op basis van hernieuwbare energie, voor het Hood museum in Hanover, VS. Ze publiceerde o.a. in Computer Music Journal (2011), Journal of Artistic Research (2011) & Routhledge Sounding Art Companion (2016), MusikTexte (2019). In 2009 & 2010 ontving ze de Gribbon award van the American Musical Instrument Society.

    Laura bracht releases uit op o.a. C.U.E. records, Cling Film, MSBR-records, Denshi Zatsuon & Flenix en werkte samen met onder meer Roel Meelkop, Nico Parlevliet, CREW, Claus Van Bebber, Noise-Maker's Fifes, Pierre Berthet, Logos Ensemble, Q-O2, Frederik Croene en Spectra Ensemble.
    Laura is werkzaam als productiedirecteur voor Stichting Logos en doceert klassieke gitaar en ensemble aan het Conservatorium te Oostende.

    Birgitte Mørk Winther - decor & kostuum

    Birgitte Mørk Winther (1970, Denemarken) is werkzaam als decorontwerper voor Opera Ballet Vlaanderen, als productontwikkelaar en als grafisch vormgever. Ze behaalde een master in keramiek en glas in Denemarken en creërde tot 2011 eigen porseleinwerk onder het label MøRK WINTHER.

    Ze werkte mee aan verscheidene artistieke producties. Zo stond Mørk Winther in voor de productie van Eskling Radio, was ze actief als DJ onder de naam Lola en werkte ze mee aan de conceptuele invulling van verscheidene tentoonstellingen.

    Als productontwikkelaar ontwierp Mørk Winther o.a. de Cage lamp (in samenwerking met Elle Kunnos de voss), de Eatable tafel (in samenwerking met Kristine Foss) en een clitoris vibrator. Grafisch werk maakte ze onder meer voor de muziekgroep Raveonettes, het merk Stilleben, het Deense design centrum Flowmarket, de Deense overhead, Baum-und Pferdgaarden en Tele Danmark. Ze verzorgde tevens het interieur design van o.a. de Stilleben winkel en Restaurant Formel B, beide in Kopenhagen.

    Ze doceerde keramiek en design aan de Hillerød Folk High School.

    Haar grafisch en keramisch werk werd tentoongesteld in de Verenigde Staten, Denemarken, België, Japan en Duitsland.

    Silvia Defrance - animatie & projectie

    Silvia Defrance is actief als regisseur, animator en producent van onafhankelijke korte films en animatie. Ze creëerde verschillende kortfilms zoals Silvia's Bagatelle, Michael's Bagatelle, Letter from a soldier, Candy Darling en Her Voice. Het merendeel van haar films ontving steun van het Vlaams Audiovisueel Fonds (VAF). Defrance studeerde animatiefilm aan Hogeschool Gent/KASK waar ze haar master in audiovisuele kunst (animatie) behaalde. Ze werkte mee aan het onderzoeksproject 'Animatiefilm als totale compositie bekeken en beluisterd' van Martine Huvenne waarvoor ze abstracte animaties maakte in functie van het onderzoek van de relatie tussen beeld en klank.
    In 2012 behaalde Defrance haar doctoraat in de kunsten aan Universiteit Gent. De experimentele kortfilm Her Voice maakte deel uit van dit proefschrift. De film tast de grenzen van het medium af. De vrouwelijke identiteit, vertolkt door danseres Lisbeth Gruwez, staat centraal. Her Voice werd geproduceerd door CZAR en heeft de afgelopen twee jaar een mooi internationaal filmfestival parcours afgelegd. In september 2018 wordt de film getoond op 'Muestra Internacional de Cine Independiente', in San Nicolas, Argentinië en op ' Muestra Movimiento Audiovisual ' in Guadalajara, Mexico.
    Candy Darling schreef, regisseerde en produceerde Defrance in 2008. Deze crossover film (26') verbindt live action en CGI. De film werd geselecteerd voor diverse filmfestivals wereldwijd, waaronder 'The New York Short film Festival' (USA), 'Flanders International Film festival' (België) en 'ECU The European Independent Film Festival, Paris' (Frankrijk). 'Candy Darling' werd aangekocht door Canvas en won verschillende internationale prijzen: 'Best Short film' (San Francisco Short FF), 'Best Experimental Film' (European independent FF) en 'Best Short Film' (The AVANCA FF).
    In zowel Candy Darling als Her Voice onderzoekt Defrance de mogelijkheden van een zintuiglijke beeldtaal waarbij het fysiek ervaren van de film primeert boven het rationeel begrijpen van het verhaal. Terwijl ze de grenzen aftast van bepaalde klassieke filmcodes, stelt ze de gekende structuren van het film maken in vraag. Hiervoor gebruikt ze een experimentele montagemethode waar ze hoofdzakelijk 'vanuit het proces' de film laat worden met veel ruimte voor improvisatie. De tactiele aspecten van het beeld, waarin ze een grens aftast tussen suggestie en representatie, treden sterk op de voorgrond.
    Defrance doceert digitaal atelier en video aan de Stedelijke academie te Brugge.

    Mirjam de Wit - interactie & educatie

    Mirjam de Wit (1988, Nederland) is muziekpedagoog. Ze is werkzaam bij MAGO, de Antwerpse muziekschool en geeft op regelmatige basis muziekles in Antwerpen. Als freelancer gaf ze workshops voor onder meer Jeugd&Muziek, Musica, Kunst in Zicht, het Paleis en Concertgebouw Brugge. Mirjam is lid van de muziekcommissie van Koor&Stem, waarvoor ze regelmatig lespakketten en nascholingen uitwerkt en advies geeft.
    Met Maja Jantar ontwikkelde ze symfonische muziektheaterproducties voor onder andere Symfonieorkest Vlaanderen en Orchestre Philharmonique Royal de Liège. Als muzikale coach werkte ze voor muziektheatergezelschap Transparant en theater Warmoes. Ook componeert Mirjam zelf muziek. Naast liedjes voor Doewap (educatief project van Koor&Stem) en losse compositieopdrachten, werden enkele van haar werken uitgegeven bij uitgeverij Euprint (Leuven).
    Met het liedje In de maneschijn won ze de eerste prijs van de Wy sjonge compositiewedstrijd (Keunstwurk, januari 2013). In 2014 won ze de 2e prijs van een compositiewedstrijd georganiseerd door de Nederlandse Vereniging Leraren Schoolmuziek (VLS) in samenwerking met de Muziekolympiade, met het liedje 'A little love story'. Samen met vormgever Brechtje Van Bel richtte Mirjam Pluto vzw op, waarmee ze kunsteducatieve projecten realiseert. De door hun uitgevonden Plutomobiel rijdt rond in Antwerpen, Genk en Sint-Niklaas om op straat kunsteducatie te doen met kinderen. Momenteel werken ze aan een componistenverjaardagskalender, om klassieke componisten op ludieke wijze onder de aandacht te brengen.